امتیازشماری تنیس و پدل به زبان ساده: از ۱۵ تا تای‌بریک

امتیازشماری تنیس و پدل تقریباً یکی است و در نگاه اول کمی عجیب به نظر می‌رسد. اما کل ماجرا سه لایه دارد: امتیاز، گیم و ست. اگر این سه لایه را بشناسی، دیگر وسط بازی سر اینکه «چند چند بودیم؟» بحث نمی‌کنید.

لایه اول: امتیازها در یک گیم

همیشه امتیاز سرویس‌زننده اول گفته می‌شود. مثلاً «۳۰–۱۵» یعنی سرویس‌زننده دو امتیاز و حریف یک امتیاز گرفته است.

دیوس، ادونتیج و امتیاز طلایی

وقتی هر دو طرف به ۴۰ برسند، به آن دیوس می‌گویند. از اینجا به بعد باید دو امتیاز پشت‌سرهم بگیری: امتیاز اول «ادونتیج» است و امتیاز دوم گیم را تمام می‌کند. اگر بعد از ادونتیج امتیاز را ببازی، بازی دوباره به دیوس برمی‌گردد.

در بسیاری از مسابقات پدل از امتیاز طلایی استفاده می‌شود: در ۴۰–۴۰ فقط یک امتیاز بازی می‌شود و برنده آن، گیم را می‌برد. در این حالت زوج دریافت‌کننده انتخاب می‌کند سرویس به کدام سمت زده شود.

لایه دوم و سوم: گیم و ست

• هر ست را کسی می‌برد که زودتر به ۶ گیم برسد، به شرط اینکه دو گیم اختلاف داشته باشد (مثلاً ۶–۴).
• اگر ست ۵–۵ شود، بازی تا ۷ ادامه پیدا می‌کند (۷–۵).
• اگر ست ۶–۶ شود، معمولاً تای‌بریک بازی می‌شود.
• مسابقه معمولاً دو ست از سه ست است؛ یعنی هر کس زودتر دو ست ببرد، برنده است.

تای‌بریک چطور شمرده می‌شود؟

1. امتیازها ساده شمرده می‌شوند: ۱، ۲، ۳ و… نه ۱۵ و ۳۰.
2. هر کس زودتر به ۷ امتیاز با دو امتیاز اختلاف برسد، تای‌بریک و ست را می‌برد (ست ۷–۶ ثبت می‌شود).
3. نفر اول فقط یک سرویس می‌زند؛ بعد از آن هر بازیکن به نوبت دو سرویس پشت‌سرهم می‌زند.
4. بعد از هر ۶ امتیاز زمین عوض می‌شود.

اگر نمی‌خواهی وسط بازی ذهنت درگیر شمردن باشد، اسکوربورد رکت‌زون گیم، ست و تای‌بریک را با قوانین همان رشته حساب می‌کند و می‌توانی لینک زنده امتیاز را برای دوستانت بفرستی.